 |
 |
|
|
Piet Ribbers
Henk Mutsaers
|
 |
 |
|
 |
|
|
 |
|
Ron van Doorneveld
|
Toen ik een jaar of 15 was, heel lang geleden, hield ik me al bezig met Amerikaanse muziek en dan vooral Bluegrass, maar ook al Cajun. Ik luisterde veel naar The Byrds, Flying Burrito Brothers, Dillards en andere bands.
Door een plaat van The Dillards leerde ik echte Bluegrass kennen en volgden al snel veel meer artiesten die weer een voorbeeld waren voor de eerdergenoemde Dillards..
Ik wilde die muziek wel spelen, dus kocht ik een banjo, maar het spelen op een banjo viel eigenlijk een beetje tegen. Pas vele jaren later ben ik met een collega gaan spelen en maakte ik enige vorderingen. Later ben ik ook nog dobro gaan spelen en weer accordeon, net als in mijn vroege jeugd. Een aantal jaren speelde ik in een band met de naam Country Stuff en zoals met zoveel bands eindigde ook deze band met een opheffing in goede harmonie.
Bij een optreden in Noordwijkerhout van Byron Berline, liep ik Jaap Spijk tegen het lijf. en deze ontmoeting resulteerde in de oprichting van de band Except2 en wij speelden akoestische country en bluegrass.
Na enige jaren kwam de vader van onze violiste aanzetten met een tape gevuld met Cajun-muziek van Steve Riley and the Mamou Playboys en bijna de gehele band viel als een blok voor deze muzieksoort. En ik herinner me dat ik er het ergste aan toe was. Eerst met een piano-klavier accordeon en later met een twee-rijer harmonica en.nog later met een éénrijer cajun gaan spelen. Tijdens mijn derde Cajun en Zydeco festival in Raamsdonksveer (2000) heb ik contact gezocht met Wim Nagtegaal en van hem heb ik veel geleerd op de Cajun accordeon.
Op een gegeven moment kwam Will Pieters ons leren hoe we als band Cajun moesten spelen en niet veel later richtte hij de Downtown Cajun Band op en zijn Ed van Dorp en ik vertrokken naar de Downtown Cajun Band. Ik ben inmiddels ernstig besmet met het Cajun-virus en een uitermate prettige bijwerking is de kennismaking met Zydeco en de Creoolse muziek geweest.
Mijn bescheiden medewerking aan het radioprogramma van Henk Mutsaers en Piet Ribbers is ontstaan op een terras van een pizzeria in Saulieu. Henk kwam bij ons aan tafel zitten en zo is het idee ontstaan van de rubriek Ron’s choice.
- Ron van Doorneveld
|
|
|
|
|
|
Michot,
Bij toeval kwam ik van de week op Wikipedia even item tegen over Louis J. Michot, de vader van leden van Les Freres Michot en ook grootvader van twee leden van de Lost Bayou Ramblers. De zonen zijn Rick, Mick en Bobby Michot(gezin van 10 kinderen) en André en Louis zijn de kleinkinderen. De opa was geboren in 1922 en hij was een Cajun die het voor de afwisseling maar eens hogerop zocht, want van de meeste Cajun muzikanten die ik ken komen beroepen naar voren als boer, mechaniciën, schoolbuschauffeur, meubelverkoper en zo meer. Het zijn overigens beroepen waar helemaal niets mis mee is. Hij ging van school om te dienen in het leger in 1943 en na de oorlog is hij gestart met allerlei bedrijven die eigenlijk allemaal redelijk succesvol bleken te zijn. Hij ging daarbij uit van het volgende, je kunt een bedrijf starten met geen cent en je hoeft er ook geen diploma's voor te hebben.
Z'n eesrte ondernemeing was een drive in theater gevolgd door een sportkledingzaak, gebouwenreinigingsbedrijf, Burger Chef fast food keten, verzekering, …. Om een lang verhaal kort te maken kwam hij ook in de politiek terecht en wel voor de democraten en op 84 jarige leeftijd nog steeds directeur van het Michot familie bedrijf. Ook zonen Mike en Rick bekleden politieke functies als rechter en state senator, maar wel voor de republikeinen.
Hoe Roy Fuselier aan een accordeon kwam.
Ik was 10 jaar toen ik startte met accordion spelen. Onze buurman Sosthene Saucier speelde accordeon en ik mocht die man erg graag en ik keek altijd naar zijn rechterhand om de kunst af te kijken en ook leerde hij me veel. Volgens mij was hij niet de beste speler van de wereld, mar ik luisterde er graag naar. Toen er een dansavond was kwam er een rijtuig aan , waarop iemand accordeon zat te spelen. Mijn vader vroeg wie het was en nodigde de man uit om wat te komen spelen en ik was er als de kippen bij om ook bij hem de kunst af te kijken. Toen hij pauzeerde en een sigaret opstak, mocht ik de accordeon pakken en spelen. De vreemdeling vroeg of ik een accordeon had, maar die had ik niet.
Hij riep mijn vader en zei , "het is je zoon die speelde" Pas nadat ik het nog een keer speelde geloofde mijn vader de man. Mijn vader wilde de accordeon kopen en bood de man 2 dollar. Het werd een potje loven en bieden, tot de man zei, "als je zo gek bent om me 3,5 dollar te betalen, geef het dan maar" En mijn vader kocht de accordeon voor 3,5 dollar en ik kon me helemaal op het instrument storten. Heel kort nadien kocht mijn vader een viool voor mijn broer en hij zei, "ik wil de hele band in huis hebben"
Roy heeft z'n eigen band gehad en ook gespeeld in de Mamou Hour Cajun Band met ook Revon Reed en Sady Courville (zwager van Dennis McGee)
Aldus Roger and the Lafayette Playboys.
Aldus Roger (1915-1999) startte op 8 jarige leeftijd met accordeon spelen. Zijn vader vond het maar niets , maar hij leende een trekzak en speelde sneaky in de schuur. Ook Aldus is een grote jongen uit de jaren 50 en 60. Hij trad jarenlang op in een TV-show op de KLFY- tv station. Op youtube staan twee prachtige opnamen van die uitzendingen en daarop hoor je de Bosco Stomp en de Hicks Wagon Wheel Special. Even zoeken op Aldus Roger. Fantastische bespeler van de eenrijer met een geweldige drive en snelheid. In zijn band speelde jarenlang de grote cajunsteeler Philip Alleman op de steelgitaar.
Lionel Leleux (1912-1996)
Zoals veel mensen , die Cajun en Zydeco muziek kennen, weten, zijn er tegenwoordig nogal wat bouwers van Cajun accordeons in Louisiana en die worden bespeeld door zowel Cajun – als Zydeco muzikanten. Dit is ontstaan omdat tijdens de 2e wereldoorlog de aanvoer van Duitse accordeons nogal stokte. Niet alle bouwers zijn eminente spelers, maar Marc Savoy is natuurlijk heel erg bekend en Junior Martin is een steelgitarist en van Larry Miller is ook niet echt bekend dat hij accordeon speelt. Dat er ook vioolbouwers zijn is over het algemeen minder bekend. Lionel Leleux is wel de bekendste en hij was ook een buitengewoon goede violist. Veel Cajun fiddlers hebben hun eerste streken op een sigarenkistfiddle gemaakt. Lionel heeft gespeeld in de band van Joe Falcon en later met een andere grootheid Lawrence Walker. Na de dood van Lawrence heeft hij er ook voor gezorgd dat Don Montoucet is gaan optreden. Een fiddle bestaat uit ongeveer 70 onderdelen en Lionel heeft er in zijn leven 34 gebouwd en veel gerestaureerd. Hij heeft zijn vakkennis ooit overgedragen op John Vidrine. Solo projecten heeft hij bij mijn weten nooit gemaakt, dus twee nummers van Lawrence Walker and the Wandering Aces.
Walker Special
Valse de Malchanceux
|
16-01-2011 Donnez moi ma Chapeau of Atrappe ma Chapeau, (Angelas LeJeune)
Prachtige klassieker van voor de tweede wereldoorlog en vele malen vereeuwigd.
Het lied verhaalt over een stel geliefden , waarvan de man wil vertrekken, omdat de ouders van de jongedame hem niet zo zien zitten, maar hij wil toch wel zijn hoed meenemen.
In het ene geval is aangeven voldoende en in het andere geval moet er gegooid worden, omdat er waarschijnlijk haast geboden is.
Versie 1 is een versie van een CD van het Smithonian Instituut.
Het Smythoninian is een hele grote instelling waar men uitermate goed op het erfgoed let.
Angelas is een neef van Iry LeJeune.
Iry had grote successen met door Angelas geschreven nummers
1.Hadley Fontenot, Sady Courville en Preston manuel.
Speciaal voor jullie gooi ik er een zydeco versie tegenaan.
2.Geno Delafose.
28-11-2010 Jambalya,
Bijna iedereen kent het lied Jambalaya van Hank Williams/ Moon Mullican in een zekere uitvoering, want het is een van de meest opgenomen nummers en er zijn zoetsappige versies(Carpenters) tot wat meer rockachtige uitvoeringen met voor mij de uitvoering van de Nitty Gritty Dirt Band als mooiste, maar de versie van Hank Williams is ongeëvenaard. De tekst van het lied gaat over het leven in de Swamps van Louisiana. De titel van deze klassieker is de naam van een gerecht uit de Cajun-keuken en simpel gezegd is het rijst, groente en vlees. De smaak van het gerecht is in vergelijking met wat hier gangbaar is in te delen in de meer pittige, zeg maar hete gerechten. Wat veel mensen niet weten is dat Hank Williams dit nummer schreef nadat hij een origineel Cajun lied had gehoord. De naam van dat nummer was Grand Texas en het ging op een volstrekt andere manier over het leven en wel over iemand die een ander verlaat om in het grote Texas te gaan wonen. Grand Texas is geschreven door ene Julius Lamparez, alias "Papa Cairo" en hij heeft het opgenomen met de band van Chuck Guillory in een beetje Western Swing stijl. Ook is er een een heuse vertaling van de Williams tekst en die is behoorlijk letterlijk. DL Menard is later gelukkig weer geinspireerd Hank Williams en dat heeft ons La Porte d'en Arriere opgeleverd en nog veel meer.
03-10-2010 Goldman Thibodeaux,
Dit is weer even uitstapje naar de tussenvorm van Cajun en Zydeco. Door het gebruik van viool lijkt deze variant van Goldman Thibodeaux meer op Cajun dan op Zydeco. Een drumstel, nou ja een drumstel, aanwezig en dat wordt dermate bescheiden bespeeld.
Goldman is geboren in 1932 in een gehucht tussen Lawtell en Lewisburg. Zijn ouders waren sharecroppers (letterlijk halfbouwer) en dat schijnt de garantie te geven voor een muzikale loopbaan, want ik kom wel heel vaak tegen dat een Cajun/zydeco muzikant sharecroppers als ouders heeft. Hij heeft zelf hetzelfde werk gedaan als zijn ouders en is ook constructiewerker geweest. Hij heeft zowel Engels als Creole-French van z’n moeder geleerd en hij leert dit nu ook nog steeds aan jonge mensen. Hij is pas op z’n 52-ste accordeon gaan spelen.
De muziek van Goldman Thibodeaux kan gezien worden als de hedendaagse versie van de muziek die Amedee Ardoin maakte in de jaren 20,30 in de vorige eeuw, maar ook van Boi Sec Ardoin, Canray Fontenot, Calvin Carriere,……. Ik denk dat deze muziek ook van invloed is geweest op de Zydeco van tegenwoordig. Goldman , ook wel de The Creole Encyclopedia genoemd, houdt deze muziek levend en aangezien jonge muzikanten als Cedric Watson graag met hem musiceren, hoeven we niet zo bevreesd te zijn dat deze bijzondere muziekvorm uitsterft.
19-09-2010 Harry Trahan,
Hij is de vader van Lisa Trahan, die deel uitmaakt van de Magnolia Sisters en als ex van Mitchell Reed ook in allerlei andere projecten betrokken is geweest. Mijn eerste kennismaking met hem was op een DVD, die ik van iemand had gekregen. Daar zat hij tijdens een jamsessie enkele walsen ten gehore te brengen en wat mij opviel was dat hij een zeer aparte stijl van spelen had. Wars van opsmuk, maar wel buitengewoon ritmisch en dan vooral de manier waarop hij walsen speelde. Harry, die na het werk overdag, ’s avonds bars en restaurants van muziek voorzag. Nadat hij gestopt was met het spelen in de dancehalls speelde hij vooral op jams thuis in de tuin en waar dat maar kon. Dankzij zijn dochter en voormalige schoonzoon heeft hij toch een CD kunnen maken en de titel van die CD is A la Maison. De CD geeft een beeld van wat er tijdens die jamsessies allemaal gespeeld werd en dat beperkte zich niet tot Cajun alleen. In deze moet de cajun politie dus even een oogje dicht doen, maar het oog wil ook wat.
05-09-2010 Calcasieu
Is een zogenaamde parish in het uiterste westen van Louisiana en gesticht in 1840. De grootste stad van deze verzameling van steden, dorpen en gehuchten is Lake Charles. Ook deze naam heeft natuurlijk een Cajun wals en ook een Two Step. De wals is verreweg de bekendste van de twee en is geschreven door Iry LeJeune. Calcasieu is afgeleid van het Atapakaanse woord “quelqueshue” en in die taal betekende dat Crying Eagle en dat was ook de naam van een beroemd Atapaka stamhoofd en blijkbaar een verdrietig type. Ook de Calcasieu River is natuurlijk vernoemd en heette eerst Rio Hondo (Deep River) Zoals zoveel streken in Amerika is dit gebied onrechtmatig eigendom geweest van de Spanjaarden, Fransen en Engelsen. Het is ook een toevluchtsoord geweest van geboefte uit alle richtingen en ook heeft het nog tot conflicten geleid tussen het toenmalige Amerika en Spanje .
22-08-2010 Ray Abshire,
Deze gigant heb ik dan eindelijk in het echt mogen aanschouwen en voor mij was het één van de hoogtepunten van mijn Louisiana reis. Al meerdere keren is hij in Europa geweest en daar bij heeft hij vooral Scandinavië aangedaan en ook in Engeland is hij geweest. Tijdens een festival in Köge, nabij Kopenhagen heeft hij een aantal keer workshops gegeven. Behalve een voortreffelijke accordeonist, is hij ook een zeer goede leraar.
Opgegroeid in de jaren vijftig en als jongeman bij de Balfa Brothers gespeeld gedurende het midden van de jaren zeventig van de vorige eeuw. Hij is een tijdje uit beeld geweest, maar is wel altijd blijven spelen en heeft achter de schermen wel veel voor de Cajun muziek betekend.
Deze eeuw heeft hij twee prachtige CD’s het licht laten zien en de stijl is altijd die van lang vervlogen tijden gebleven. Hij treedt dus ook weer veelvuldig op en hij heeft altijd de beste muzikanten om zich heen. Zijn band bestaat bijna altijd uit twee violisten ( Courtney Granger, Kevin Wimmer, David Greely, Brendon Moreau,…..) een gitarist en tegenwoordig ook een akoestische bas en die laatste twee zijn tegenwoordig vaak zijn zoons.
Balfa Toujours doet geregeld een beroep op hem als accodeonist, omdat Dirk Powell de wereld rondreist als begeleieeder van Joan Baez. Verwacht geen spetterende show , want ze zitten zoals vroeger gebruikelijk op een rijtje op eenvoudige stoeltjes hun muziek te maken, die vooral bedoelt was om de mensen te laten dansen. Het ritme moest in orde zijn en dat is het natuurlijk ook door zijn zeer dynamische spel en het voortdurende ritme spel één van de twee fiddles.
01-08-2010 Ray Landry,
Tijdens een optreden van Sheryl Cormier werd iemand het podium opgeroepen. Het was natuurlijk een vriend en hij mocht een paar nummers meedoen om de echtgenoot van Sheryl enigszins te ontlasten. Het was Ray Landry en ik vind hem de koning van de wals, omdat er op een nieuwe CD van hem veel meer walsen staan dan gebruikelijk.
Ray Landry en Friends en het zijn er een paar.
Dexter Ardoin, Al Berard and his daughter Maegan Berard, Helen Boudreaux, Sheryl Cormier and her son Russell Cormier Jr., Henry Hample, Terry Huval, Junior Martin and his grandson Joel Martin, Mason Menard, André Michot, Blake Miller, Mitch Reed, Faren Serrette, Drew Simon, Robert Sonnier, and Harry Trahan and his daughter Lisa Trahan.
Hij schijnt in LA wereldberoemd te zijn , maar ik kende hem alleen maar van internet. Hij heeft zeer veel gedaan om de Cajun-cultuur uit te dragen en is jarenlang een drijvende kracht geweest binnen de CFMA (Cajun French Music Association) Een ambassadeur van de goede zaak, zullen we maar zeggen. De Cd is genaamd “Mes raciness cadien sont creaux “(My Cajun Roots Are Deep).
17-07-2010 Austin Pitre,
Ik had al wat muziek van Austin van internet geplukt en ook hier en daar wat op verzamel cd’s. Ook hij is één van de old guys, die heeft bijgedragen aan de popularisering van Cajun. Bij ons eerste bezoek aan de Wall-mart in Breaux bridge onmiddellijk naar de CD schappen gerend om te kijken of er nog iets te halen viel. Ik stuitte tot mijn grote ongenoegen op een CD van de oude meester Austin Pitre. Was nog een aanbieding ook , dus hebben die kip.
Austin is geboren in 1918 in Ville Platte en kreeg van zijn vader een accordeon toen hij zes jaar werd en de verwachting was dat hij zijn vader zou gaan assisteren bij het spelen op de dansavonden in de stadjes in de buurt. Op z’n elfde was Austin bekwaam genoeg om mee te spelen en hij speelde op die avonden tot diep in de nacht. In die periode is hij ook fiddle gaan spelen en je raadt het al, dat ging hem ook al niet slecht af. Hij was de eerste die zijn accordeon staand bespeelde zonder draagband en hij was befaamd om de trucs die hij met de trekkast uithaalde. Daar is aardig wat kracht voor nodig! Wat we Curtis Courbello met de viool hebben zien doen, dat deed Austin met zijn accordeon. Dus achter zijn rug, op zijn hoofd, tussen zijn benen,………. Hij heeft vooral in Louisiana opgetreden, maar vlak voor zijn dood in 1981 heeft hij nog een tournee door de Verenigde Staten gemaakt. Ook is hij lange tijd automonteur / dealer / handelaar geweest.
10-07-2010 Geocaching
Deze week maken we even uitstapje naar een hobby van vele mensen op deze aardkloot. De naam van de hobby is Geocaching. Geo staat voor moeder aarde caching is zoiets als zoeken naar een schat. De letterlijke vertaling van cache is geheime bewaarplaats. Om de plek te vinden heb je wel hightech spul nodig in de vorm van een GPS-systeem en dat kan met een moderne geavanceerde mobiel of een GPS-systeem voor wandelaars en fietsers. Er is een internetsite waar je alles kunt vinden over dit raadselachtige gebeuren.
http://www.geocaching.com/
Op die site vind je door beoefenaars van deze hobby opgestelde documenten, waarin allerlei soorten manieren worden beschreven om de schat te vinden. Dat varieert van eenvoudige puzzels tot ingewikkelde wiskundige vraaagstukken, van stadswandelingen tot speurtochten of gewoon een zogeheten oprapertje. Het mooie van dit alles is dat je op plekken komt waar je nooit uit je zelf naar toe zult gaan, omdat alles wordt samengesteld wordt door mensen die goed thuis zijn in de omgeving waar je zoekt.
In Louisiana hebben wij dus ook aardig wat van die caches gedaan en dat was soms niet ongevaarlijk , omdat de plekken nogal eens afgelegen zijn en bij voorkeur in bos en hei. Dus als je gaat lopen zoeken op een snaketrail langs de Bayou Vermillion(Lafayette) is dat niet geheel van gevaar ontbloot als je de alligators niet meerekent. En ook de plaatselijke bevolking is er niet altijd van gediend, “What are you doing on my property” Als je de cache hebt gevonden moet je in een boekje opschrijven dat je er geweest bent en later op internet dat nogmaals doen.
De afmetingen van de caches zijn verschillend en gaan van fotoroldoosje tot een zeer grote waterdichte metalen munitieboxen, die weelderig gevuld zijn met allerlei geschenken. Niet bepaald een muzikaal onderwerp, maar wel een toepasselijk stukje muziek.
Viens me chercher (Kom me zoeken) van Jesse Lege en Edward Poullard en Bayou de Vermillion van DL Menard.
20-06-2010 Don Montoucet,
In navolging van vorige week ga ik het nu over de andere grootheid hebben, die ook op één van de jams aanwezig was. Ik ben twee keer op een jam in Scott geweest en de eerste keer was het er erg stil, qua muzikanten en ze waren blij met mijn komst, want er was geen accordeonist die avond. Na afloop kreeg ik, als beloning, van de zoon (Terry) van Don Montoucet een CD van zijn vader in mijn handen gestopt.
Don Montoucet is geboren in 1925 en heeft zeer veel beroepen uitgeoefend. Monteur, timmerman, electricien ,lasser, loodgieter,metselaar, smid en niet te vergeten Schoolbus-chauffeur en dat was Dewey Balfa ook ooit geweest. Het meeste heeft hij van z’n vader geleerd, die ook een vakman was. Dankzij zijn vaardigheden als smid kon hij in navolging van zijn grootvader triangels maken, waarvoor hij het staal van oude landbouwwerktuigen , zoals hooivorken gebruikte. Die grootvader is trouwens overleden aan de verwondingen, die hij had opgelopen in een duel in het plaatsje Cankton.
Beide ouders speelde accordeon en Don heeft eigenlijk tot 1973 alleen thuis gespeeld tijdens feesten, bbq’s en als hij zin had. In 1973 overleed Lawrence Walker aan de gevolgen van een hartaanval en zat zijn band zonder accordeonist en de fiddler van de band vroeg Don om zijn plaats in te nemen,
Bescheiden zei Don dat hij daar niet goed genoeg voor was, maar in de praktijk bleek dat nogal mee te vallen.
Dat hij geen koekebakker was, blijkt wel uit het feit dat hij mensen als Steve Riley en Kevin Naquin les heeft gegeven, Toen de laatste nog een baby was, heeft Don met z’n vrouw op hem gepast. Dankzij Kevin is er toch een CD gemaakt met Don Montoucet als accordeonist.
13-06-2010 DL Menard
Doris Leon Menard alias The Cajun Hank Williams, The Back Door Man, The Bard of Erath. Hij is een van de artiesten die de Cajun muziek op de wereldkaart hebben gezet. Geboren in 1932 in Erath en daar woont hij nog steeds. Z’n hele leven muziek gemaakt en verder de kost verdient met allerlei baantjes , bijvoorbeeld pompbediende, totdat hij een eigen bedrijf (one-man-factory) is begonnen. Hij maakte in dat bedrijf schommelstoelen, zoals ze nog steeds overal te koop zijn in heel Amerika.
Zijn grootste hit was La Porte En Arriere (The Back Door) en van dat nummer zijn in 1962 alleen al 500.000 exemplaren verkocht en is waarschijnlijk het meest gespeelde/opgenomen Cajun nummer al is ook Jolie Blonde daar een kandidaat voor. Zijn gitaarspel is voor Cajun begrippen wel bijzonder, omdat hij bij de akkoord overgangen allerlei basloopjes speelt en dat is bij Cajun muziek niet zo gangbaar. Hij doet het omdat hij nogal beinvloed is door Hank Williams, dus zodoende klinkt hij soms aardig richting Country and Western.
Ik heb een galerij van rare bijzondere stemmetjes en daar neemt hij vanzelfsprekend een dominante plaats in. Een maand geleden heb ik de eer gehad om tijdens een jamsessie in Scott (LA) naast hem te mogen zitten spelen en natuurlijk hebben we ook zijn grootste succesnummer zitten spelen. Zijn nieuwste CD is echt een pracht CD en ik zie het een beetje als een soort biografie van DL. Alle liedjes gaan over plekken en gebeurtenissen uit zijn leven. Hij is ook een echte entertainer op het podium en zit vol met allerlei grappen en je zou hem kunnen zien als de Johan Cruyff uit LA, omdat hij ook nogal wat wijsheden te berde kan brengen en in LA noemen ze dat een DL-isme.
|
Visitors from date 14-07-2009
|
|
|
|
 |
|
|
Listen to ZydecoZity Radio
at Sunday 5.00 PM
(Amsterdam Time)
England: 4.00 PM
New York: 11.00 AM
Chicago: 10.00 AM
Los Angeles: 8.00 AM
Louisiana: 10.00 AM CDT
|
|
|
 |
|
