Ron's Choice
Artiest van de week

Ron van Doorneveld

Toen ik een jaar of 15 was, heel lang geleden, hield ik me al bezig met Amerikaanse muziek en dan vooral Bluegrass, maar ook al Cajun. Ik luisterde veel naar The Byrds, Flying Burrito Brothers, Dillards en andere bands.

Door een plaat van The Dillards leerde ik echte Bluegrass kennen en volgden al snel veel meer artiesten die weer een voorbeeld waren voor de eerdergenoemde Dillards..
Ik wilde die muziek wel spelen, dus kocht ik een banjo, maar het spelen op een banjo viel eigenlijk een beetje tegen. Pas vele jaren later ben ik met een collega gaan spelen en maakte ik enige vorderingen. Later ben ik ook nog dobro gaan spelen en weer accordeon, net als in mijn vroege jeugd. Een aantal jaren speelde ik in een band met de naam Country Stuff en zoals met zoveel bands eindigde ook deze band met een opheffing in goede harmonie.

Bij een optreden in Noordwijkerhout van Byron Berline, liep ik Jaap Spijk tegen het lijf. en deze ontmoeting resulteerde in de oprichting van de band Except2 en wij speelden akoestische country en bluegrass.

Na enige jaren kwam de vader van onze violiste aanzetten met een tape gevuld met Cajun-muziek van Steve Riley and the Mamou Playboys en bijna de gehele band viel als een blok voor deze muzieksoort. En ik herinner me dat ik er het ergste aan toe was. Eerst met een piano-klavier accordeon en later met een twee-rijer harmonica en.nog later met een éénrijer  cajun gaan spelen. Tijdens mijn derde Cajun en Zydeco festival in Raamsdonksveer (2000) heb ik contact gezocht met Wim Nagtegaal en van hem heb ik veel geleerd op de Cajun accordeon.

Op een gegeven moment kwam Will Pieters ons leren hoe we als band Cajun moesten spelen en niet veel later richtte hij de Downtown Cajun Band op en zijn Ed van Dorp en ik vertrokken naar de Downtown Cajun Band. Ik ben inmiddels ernstig besmet met het Cajun-virus en een uitermate prettige bijwerking is de kennismaking met Zydeco en de Creoolse muziek geweest.

Mijn bescheiden medewerking aan het radioprogramma  van Henk Mutsaers en Piet Ribbers is ontstaan op een terras van een pizzeria in Saulieu. Henk kwam bij ons aan tafel zitten en zo is het idee ontstaan van de rubriek Ron’s choice.
- Ron van Doorneveld

05-09-2010 Calcasieu
 
Is een zogenaamde parish in het uiterste westen van Louisiana en gesticht in 1840. De grootste stad van deze verzameling van steden, dorpen en gehuchten is Lake Charles. Ook deze naam heeft natuurlijk een Cajun wals en ook een Two Step. De wals is verreweg de bekendste van de twee en is geschreven door Iry LeJeune. Calcasieu is afgeleid van het Atapakaanse woord “quelqueshue” en in die taal betekende dat Crying Eagle en dat was ook de naam van een beroemd Atapaka stamhoofd en blijkbaar een verdrietig type. Ook de Calcasieu River is natuurlijk vernoemd en heette eerst Rio Hondo (Deep River) Zoals zoveel streken in Amerika is dit gebied onrechtmatig eigendom geweest van de Spanjaarden, Fransen en Engelsen. Het is ook een toevluchtsoord geweest van geboefte uit alle richtingen en ook heeft het nog tot conflicten geleid tussen het toenmalige Amerika en Spanje .

---

22-08-2010 Ray Abshire,
 
Deze gigant heb ik dan eindelijk in het echt mogen aanschouwen en voor mij was het één van de hoogtepunten van mijn Louisiana reis. Al meerdere keren is hij in Europa geweest en daar bij heeft hij vooral Scandinavië aangedaan en ook in Engeland is hij geweest. Tijdens een festival in Köge, nabij Kopenhagen heeft hij een aantal keer workshops gegeven. Behalve een voortreffelijke accordeonist, is hij ook een zeer goede leraar.

Opgegroeid in de jaren vijftig en als jongeman bij de Balfa Brothers gespeeld gedurende het midden van de jaren zeventig van de vorige eeuw. Hij is een tijdje uit beeld geweest, maar is wel altijd blijven spelen en heeft achter de schermen wel veel voor de Cajun muziek betekend.

Deze eeuw heeft hij twee prachtige CD’s het licht laten zien en de stijl is altijd die van lang vervlogen tijden gebleven. Hij treedt dus ook weer veelvuldig op en hij heeft altijd de beste muzikanten om zich heen. Zijn band bestaat bijna altijd uit twee violisten ( Courtney Granger, Kevin Wimmer, David Greely, Brendon Moreau,…..) een gitarist en tegenwoordig ook een akoestische bas en die laatste twee zijn tegenwoordig vaak zijn zoons.

Balfa Toujours doet geregeld een beroep op hem als accodeonist, omdat Dirk Powell de wereld rondreist als begeleieeder van Joan Baez. Verwacht geen spetterende show , want ze zitten zoals vroeger gebruikelijk op een rijtje op eenvoudige stoeltjes hun muziek te maken, die vooral bedoelt was om de mensen te laten dansen. Het ritme moest in orde zijn en dat is het natuurlijk ook door zijn zeer dynamische spel en het voortdurende ritme spel één van de twee fiddles.
 

---

01-08-2010 Ray Landry,
 
Tijdens een optreden van Sheryl Cormier werd iemand het podium opgeroepen. Het was natuurlijk een vriend en hij mocht een paar nummers meedoen om de echtgenoot van Sheryl enigszins te ontlasten. Het was Ray Landry  en ik vind hem de koning van de wals, omdat er op een nieuwe CD van hem veel meer walsen staan dan gebruikelijk.

Ray Landry en Friends en het zijn er een paar.
Dexter Ardoin, Al Berard and his daughter Maegan Berard, Helen Boudreaux, Sheryl Cormier and her son Russell Cormier Jr., Henry Hample, Terry Huval, Junior Martin and his grandson Joel Martin, Mason Menard, André Michot, Blake Miller, Mitch Reed, Faren Serrette, Drew Simon, Robert Sonnier, and Harry Trahan and his daughter Lisa Trahan.

Hij schijnt in LA wereldberoemd te zijn , maar ik kende hem alleen maar van internet. Hij heeft zeer veel gedaan om de Cajun-cultuur uit te dragen en is jarenlang een drijvende kracht geweest binnen de CFMA (Cajun French Music Association) Een ambassadeur van de goede zaak, zullen we maar zeggen. De Cd is genaamd “Mes raciness cadien sont creaux “(My Cajun Roots Are Deep).

---

17-07-2010 Austin Pitre,
 
Ik had al wat muziek van Austin van internet geplukt en ook hier en daar wat op verzamel cd’s. Ook hij is één van de old guys, die heeft bijgedragen aan de popularisering van Cajun. Bij ons eerste bezoek aan de Wall-mart in Breaux bridge onmiddellijk naar de CD schappen gerend om te kijken of er nog iets te halen viel. Ik stuitte tot mijn grote ongenoegen op een CD van de oude meester Austin Pitre. Was nog een aanbieding ook , dus hebben die kip.

Austin is geboren in 1918 in Ville Platte en kreeg van zijn vader een accordeon toen hij zes jaar werd en de verwachting was dat hij zijn vader zou gaan assisteren bij het spelen  op de dansavonden in de stadjes in de buurt. Op z’n elfde was Austin bekwaam genoeg om mee te spelen en hij speelde op die avonden tot diep in de nacht. In die periode is hij ook fiddle gaan spelen en je raadt het al, dat ging hem ook al niet slecht af. Hij was de eerste die zijn accordeon staand bespeelde zonder draagband en hij was befaamd om de trucs die hij met de trekkast uithaalde. Daar is aardig wat kracht voor nodig! Wat we Curtis Courbello met de viool hebben zien doen, dat deed Austin met zijn accordeon. Dus achter zijn rug, op zijn hoofd, tussen zijn benen,………. Hij heeft vooral in Louisiana opgetreden, maar vlak voor zijn dood in 1981 heeft hij nog een tournee door de Verenigde Staten gemaakt. Ook is hij lange tijd automonteur / dealer / handelaar geweest.

---

10-07-2010 Geocaching

Deze week maken we even uitstapje naar een hobby van vele mensen op deze aardkloot. De naam van de hobby is Geocaching. Geo staat voor moeder aarde caching is zoiets als zoeken naar een schat. De letterlijke vertaling van cache is geheime bewaarplaats. Om de plek te vinden heb je wel hightech spul nodig in de vorm van een GPS-systeem en dat kan met een moderne geavanceerde mobiel of een GPS-systeem voor wandelaars en fietsers. Er is een internetsite  waar je alles kunt vinden over dit raadselachtige gebeuren.
 http://www.geocaching.com/

Op die site vind je door beoefenaars van deze hobby opgestelde documenten, waarin allerlei soorten manieren worden beschreven om de schat te vinden. Dat varieert van eenvoudige puzzels tot ingewikkelde wiskundige vraaagstukken, van stadswandelingen tot speurtochten of gewoon een zogeheten oprapertje. Het mooie van dit alles is dat je op plekken komt waar je nooit uit je zelf naar toe zult gaan, omdat alles wordt samengesteld wordt door mensen die goed thuis zijn in de omgeving waar je zoekt.

In Louisiana hebben wij dus ook aardig wat van die caches  gedaan en dat was soms niet ongevaarlijk , omdat de plekken nogal eens afgelegen zijn en bij voorkeur in  bos en hei. Dus als je gaat lopen zoeken op een snaketrail langs de Bayou Vermillion(Lafayette) is dat niet geheel van gevaar ontbloot als je de alligators niet meerekent. En ook de plaatselijke bevolking is er niet altijd van gediend, “What are you doing on my property” Als je de cache hebt gevonden moet je in een boekje opschrijven dat je er geweest bent en later op internet dat nogmaals doen.
De afmetingen van de caches zijn verschillend en gaan van fotoroldoosje tot een zeer grote waterdichte metalen munitieboxen, die weelderig gevuld zijn met allerlei geschenken. Niet bepaald een muzikaal onderwerp, maar wel een toepasselijk stukje muziek.
 
Viens me chercher (Kom me zoeken) van Jesse  Lege en Edward Poullard en Bayou de Vermillion van DL Menard.

---

20-06-2010 Don Montoucet,
 
In navolging van vorige week ga ik het nu over de andere grootheid hebben, die ook op één van de jams aanwezig was. Ik ben twee keer op een jam in Scott geweest en de eerste keer was het er erg stil, qua muzikanten en ze waren blij met mijn komst, want er was geen accordeonist die avond. Na afloop kreeg ik, als beloning, van de zoon (Terry) van Don Montoucet een CD van zijn vader in mijn handen gestopt.

Don Montoucet is geboren in 1925 en heeft zeer veel beroepen uitgeoefend. Monteur, timmerman, electricien ,lasser, loodgieter,metselaar, smid en niet te vergeten Schoolbus-chauffeur en dat was Dewey Balfa ook ooit geweest. Het meeste heeft hij van z’n vader geleerd, die ook een vakman was. Dankzij zijn vaardigheden als smid kon hij in navolging van zijn grootvader triangels maken, waarvoor hij het staal van oude landbouwwerktuigen , zoals hooivorken gebruikte. Die grootvader is trouwens overleden aan de verwondingen, die hij had opgelopen in een duel in het plaatsje Cankton.

Beide ouders speelde accordeon en Don heeft eigenlijk tot 1973 alleen thuis gespeeld tijdens feesten, bbq’s en als hij zin had. In 1973 overleed Lawrence Walker aan de gevolgen van een hartaanval en zat zijn band zonder accordeonist en de fiddler van de band vroeg Don om zijn plaats in te nemen,
Bescheiden zei Don dat hij daar niet goed genoeg voor was, maar in de praktijk bleek dat nogal mee te vallen.

Dat hij geen koekebakker was, blijkt wel uit het feit dat hij mensen als Steve Riley en Kevin Naquin les heeft gegeven, Toen de laatste nog een baby was, heeft Don met z’n vrouw op hem gepast. Dankzij Kevin is er toch een CD gemaakt met Don Montoucet als accordeonist.

---

13-06-2010 DL Menard

Doris Leon Menard alias The Cajun Hank Williams, The Back Door Man, The Bard of Erath. Hij is een van de artiesten die de Cajun muziek op de wereldkaart hebben gezet. Geboren in 1932 in  Erath en daar woont hij nog steeds. Z’n hele leven muziek gemaakt en verder de kost verdient met allerlei baantjes , bijvoorbeeld pompbediende, totdat hij een eigen bedrijf (one-man-factory) is begonnen. Hij maakte in dat bedrijf schommelstoelen, zoals ze nog steeds overal te koop zijn in heel Amerika.

Zijn grootste hit was La Porte En Arriere (The Back Door) en van dat nummer zijn in 1962 alleen al 500.000 exemplaren verkocht en is waarschijnlijk het meest gespeelde/opgenomen Cajun nummer al is ook Jolie Blonde daar een kandidaat voor. Zijn gitaarspel is voor Cajun begrippen wel bijzonder, omdat hij bij de akkoord overgangen allerlei basloopjes speelt en dat is bij Cajun muziek niet zo gangbaar. Hij doet het omdat hij nogal beinvloed is door Hank Williams, dus zodoende klinkt hij soms aardig richting Country and Western.

Ik heb een galerij van rare bijzondere stemmetjes en daar neemt hij vanzelfsprekend een dominante plaats in. Een maand geleden heb ik de eer gehad om tijdens een jamsessie in Scott (LA) naast hem te mogen zitten spelen en natuurlijk hebben we ook zijn grootste succesnummer zitten spelen. Zijn nieuwste CD is echt een pracht CD en ik zie het een beetje als een soort biografie van DL. Alle liedjes gaan over plekken en gebeurtenissen uit zijn leven. Hij is ook een echte entertainer op het podium en zit vol met allerlei grappen en je zou hem kunnen zien als de Johan Cruyff uit LA, omdat hij ook nogal wat wijsheden te berde kan brengen en in LA noemen ze dat een DL-isme.

Visitors from date 14-07-2009

Listen Live / Replay
Index page

News letter

Name
Email*
City
Country